O wat mooi

Ruim drie weken Panamá, het zit er bijna op. Wat een fantastische vakantie in een prachtig land. Ons kleine Panameesje weet nu ook waar ze vandaan komt, dus de missie is geslaagd. En we verzinnen vast wel weer een nieuwe reden om nog eens terug te keren en deze blog weer nieuw leven in te blazen. Want het ruikt hier naar banaan...  O wat mooi is...

--
Verzonden via Gmail Mobile

Terug naar Panamá

Ook aan het sprookje in San Blas komt een eind. In stijl, met dolfijnen en daarna een prachtige terugvlucht in hetzelfde kleine vliegtuigje. Continue uitzicht op het land, beide kusten en de oprukkende beschaving die ontbossing heet. De comarca van de Kuna's is een en al oerwoud (en eilandjes) maar daarbuiten is de mens verder doorgedrongen dan we vermoedden. In een minuut of veertig zijn we bij de stad en met een mooi rondje over de baai, Amador en kanaalingang zet de piloot ons aan de grond op Allbrook Airport. Via Ancon Hill om nog even over de stad uit te kijken, rijden we naar Playa Bonita voor de cool down. Heerlijk genieten van de laatste anderhalve dag tropen, met zon, zee en zwembad. Zo'n echte met barkrukken erin, voor een gepaste afsluiting.

--
Verzonden via Gmail Mobile

San Blas 2 en 3

Nog twee overheerlijke dagen San Blas. De wind blijft goed, dus we zeilen ons een slag in de rondte. De eilandjes blijven prachtig, dus het uitzicht is zalig. Rif is er veel en in alle variaties, dus we snorkelen dat het een lieve lust is. Daarbij zien we ook weer veel spannends, waaronder een grote haai, we denken de black tip reef variant, pijlstaartroggen in meerdere soorten en maten, barracuda's en natuurlijk veel kleurrijke vis. We volgen een Kuna visser en zien hem handig een kreeft uit het rif trekken. Daar komt ons eten dus vandaan. Het is regenseizoen maar behalve een avond continue regen hebben we slechts af en toe een bui en meer dan genoeg zon. Kortom, we genieten!

--
Verzonden via Gmail Mobile

San Blas

Om zes uur vertrekt onze vlucht naar San Blas, bestemming Corazon de Jesus. Omdat we stoel 2a, 2b, etc. toegewezen krijgen, denken we dat we een flink vliegtuigje hebben, maar uiteindelijk blijkt het een minuscuul achtzittertje, en verdeelt de piloot ons op gewicht. We hebben een prachtige vlucht, eerst over de stad die ook vanuit de lucht gezien enorm gegroeid blijkt. Daarna verder over een paar flinke buien heen naar de kust en langzaam maar zeker richting het land van de Kuna's. Na de tussenstop in El Porvenir hebben we het vliegtuig voor ons alleen en scheren we nog 10 minuten laag naar onze bestemming. We zien de vele eilandjes met rif eromheen goed liggen en kunnen niet wachten ertussen te varen.

Kaptein Mike wacht ons op en brengt ons naar de Nathalie. Het was vroeg opstaan, maar dan heb je ook wat; om kwart over zeven genieten we in de kuip van een kop koffie en maken we plannen voor de trip. Vandaag zetten we koers naar Cayos Holandeses, heel toepasselijk. Een mooi rijtje eilanden met een goede plek om 's nachts te ankeren ongeacht de windrichting, die nogal veranderlijk is in deze tijd van het jaar. Het belangrijkste is dat er wind is, genoeg om lekker een paar uur te zeilen en goed door de golven te komen. We maken een lunchstop bij Green Island, ook zo'n bounty ding, waar we snorkelen en ons vergapen aan de enorme hoeveelheid zeesterren. Lunch met door Kuna's gevangen kreeft, en meteen ook inkopen voor het diner, krab en kreeft. Zo ondersteunen we de lokale economie en eten we heel niet slecht. Na de lunch boksen we ons door de lange rollers naar de volgende eilandengroep. In eerste instantie leidt dat tot wat grauwe gezichtjes bij de kinderen maar al snel hebben ze door dat de horizon hun vriend is en niet veel later zitten ze voorop alsof ze rodeo rijden en moedigen ze de boot aan meer water over te laten komen. 

Na een prachtige zeiltocht varen we voorzichtig het rif binnen en ankeren bij wat in de volksmond barbecue Island is gaan heten. Terwijl wij snorkelen tussen de barracuda's, maken de Kuna's een flink vuur voor ons klaar. We smullen op het eiland van kreeft, krab en vis en slapen vroeg na weer een prachtige dag. 

--
Verzonden via Gmail Mobile

Hier in de stad

Terug in Panama stad, één nachtje en dan morgen heeeel vroeg door naar San Blas. Het hotel op de amador bevalt ons goed (en het uitzicht is uniek) en maakt dat we de gekte van het verkeer in de stad kunnen mijden. Tenzij je natuurlijk 's avonds even een hapje wilt eten bij zo'n leuk tentje van toen. Zo werd het toch nog veel te laat. Morgen om vier uur op...

--
Verzonden via Gmail Mobile

Hier aan de kust

De koers verlegd, wel in Chiriqui gebleven. Het uitgestrekte strand van las Lajas is onze tussenstop voor twee nachtjes. Een heerlijke b&b, net nieuw en van on-Panamese kwaliteit. De eigenaren zijn Spaans en Italiaans, dat verklaart veel. Heerlijk een dagje zee (de stille oceaan houdt zicht hier in) en zwembad. Een mooie lagune een stukje verderop. En zand, vooral heel veel zand. Dus kastelen bouwen en schelpen zoeken. En aan het eind van de dag solidair met de thuisblijvers, dus even een flinke bui, al is deze tropisch.

Morgen terug naar de stad, en dan 's anderendaags heel vroeg met de vliegende bus naar het hart van Kuna Yala land. Maar eerst nog proeven of onze Italiaanse gastheer inderdaad zo goed kan koken als gezegd wordt. 

--
Verzonden via Gmail Mobile

Change of plans

We staan op het punt ons mooie onderkomen in Boquete te verlaten. Plan was naar de andere kant van de vulkaan te gaan, naar een hutje hoog in de bergen. Het heeft echter gistermiddag en -avond heel hard geregend aan die andere kant (hier is ook aardig wat gevallen) als gevolg waarvan een deel van de weg en een brug is weggeslagen. Onze bestemming is onbereikbaar (en veel erger, er zijn mensen omgekomen). Geen los quetzales dus. Daarom nu naar de kust, las Lajas, voor anderhalve dag strand. Vast ook heel leuk...

--
Verzonden via Gmail Mobile

Afkoelen

Na de warmte van het laagland mogen we een paar dagen afkoelen in het hooggebergte. De truien komen uit de tas. Heerlijk ons eigen huisje in het bos van waaruit we de eerste dag Boquete en omgeving verkennen. Op zaterdag voor het serieuzere wandelwerk de noordflank van de vulkaan op. Door het regen- en nevelwoud over de beroemde sendero de los quetzales naar Cerro Punta aan de andere kant. Met gids Hans, nog bekend uit het verleden. Een wandeling van nog geen tien kilometer die toch ruim zeven uur duurt. We klimmen rustig van 1800 naar ruim 2500 meter. Vandaag wordt het pad na vijf jaar weer officieel geopend en een grote groep politie, burgerbescherming, rangers en gasten lopen de trail in tegengestelde richting ter ere daarvan met in hun kielzog ook journalisten en verslaggevers, zodat we op een gegeven moment midden in de jungle interviews staan te geven en Babs zelfs gefilmd wordt voor het acht uur journaal. Verder is het er uitgestorven en genieten we volop van de ongelofelijke begroeiing, de vergezichten en de vele vogels. Dat de quetzal zich (nog) niet laat zien was ingecalculeerd; het broedseizoen is voorbij en daarmee zijn ze minder makkelijk te vinden. Wie weet komen we hem later nog tegen, nu hebben we alvast z'n habitat verkend. Wat woont u hier mooi!

--
Verzonden via Gmail Mobile

Isla Coiba onder water

Isla Coiba

In de stromende regen varen we naar Coiba. Het is bijna drie uur varen, genoeg tijd dus voor het weer om te verbeteren. Onderweg zien we de eerste dolfijn en walvis, en er zullen er meer volgen. Op Coiba bivakkeren we in het het ranger kamp, van waaruit we meerdere prachtige snorkeltrips maken. Ook boven water is genoeg te zien. Voor apen, agouties of krokodillen hoeven we geen stap buiten het kamp te zetten. Op het water ontmoeten we moeder en kind bultrug, die ons later als we weer op het eiland zij meermaals hun sprongen zullen laten zien. En al snorkelend zien we schildpadden, haaien, roggen en heel veel vis in alle soorten, maten en kleuren. Alvast wat foto's, later meer als de echte camera leeggetrokken is. Coiba is Unesco maritiem erfgoed, wij begrijpen nu waarom.

--
Verzonden via Gmail Mobile

Klaar voor onder water

Na Anton tuffen we nog een flink stuk door, om net voor Santiago af te buigen naar het zuiden, naar de westkust van Azuero. Tussen Mariato en Torio slaan we ons kamp op voor de nacht, bij Loes en Kees. Van hieruit morgenvroeg naar Coiba, nu nog even snel oefenen in het zwembad.

--
Verzonden via Gmail Mobile

Boerenlunch

We laten Panama stad achter ons, op weg naar onze uitvalsbasis voor Isla Coiba. Te elfder ure hebben we een tussenstop afgesproken in Anton, voor een weerzien met boer Mark (zie januari 2008). We eten een ijsje in de koffiebar annex ijssalon van Maria en rijden dan naar de boerderij voor een heerlijke lunch met zelfgeperst rietsuikersap en een rondleiding langs alles wat groeit en bloeit en ons telkens weer boeit. Als dank laten we een zak drop achter en proberen de kinderen een bordje uit de tuin te schieten. Snel verder voor alles vol gaten zit!

--
Verzonden via Gmail Mobile

Weekend deel 2

De dappersten staan zondag vroeg op om om zes uur in de auto te zitten voor een herhalingsbezoek aan pipeline road. Onze moed wordt beloond met nog twee soorten apen, toekans, een trogan, papegaaitjes en nog veel meer moois dat we meer horen dan zien. Terug voor het gezamenlijke ontbijt en dan lekker uitrusten in en om het zwembad. 's Middag Casco Viejo inspecteren, de oude koloniale stad die langzaam maar zeker opgeknapt wordt. Er is inderdaad het nodige gerenoveerd, maar de typische mengeling van prachtige panden en bouwvallen, van bezoekers en locals, is nog onveranderd. We kammen alle straatjes en de rondgang langs zee uit en concluderen dat de cinta Costera weliswaar heel netjes gedaan is en een prachtig beeld op casco Viejo geeft, maar dat het vanaf hier toch wel erg het uitzicht op baai en amador verziekt. Dat is dan meteen de enige negatieve ontwikkeling, verder gaat het hier zeker de goede kant op, de wijk wordt steeds verder in oude glorie hersteld en er zijn veel leuke barretjes en restaurantjes bijgekomen. Dit is dus ook de plek voor ons avondmaal, in een hip tentje aan het water, met captain Jack Sparrow als eigenaar. We sluiten het weekend en ons verblijf in Panama stad af in stijl.


--
Verzonden via Gmail Mobile

Weekend

Het is weekend dus wat doen we dan? Lekker weg in eigen land! Niet te ver, dichtbij huis is genoeg moois te zien. We beginnen met Gamboa. Idee was het boottochtje over het kanaal en meer van Gatun naar Monkey Island, maar dat is zo belachelijk duur geworden dat we ervanaf zien. We zoeken het resort op waar we koffie drinken en van het prachtige uitzicht over de Chagres rivier genieten. Vervolgens verkennen we illegaal de tuinen en slecht onderhouden en niet meer gratis attracties als slangengrot en vlindertuin. Alles moet nu per georganiseerde tour, ze proberen hier nu die onwetende Amerikanen volledig kaal te plukken. Wij trekken ons er niets van aan en lopen op eigen houtje rond tot we teruggefloten worden. Dan maar naar de echte dierentuin, het Summit park. Daar bewonderen we de Harpy Eagle, die alleen is en zich vandaag van heel nabij laat bekijken. Picknicken en de overige dieren bekijken tussen de buien door, vandaag lijkt het inderdaad een beetje op de regentijd.

's Avonds eten met Evelyn, aka Tia Esponga, bij de enige echte mi Ranchito, om de zaterdag in stijl af te sluiten. 

--
Verzonden via Gmail Mobile