Weekend

Het is weekend dus wat doen we dan? Lekker weg in eigen land! Niet te ver, dichtbij huis is genoeg moois te zien. We beginnen met Gamboa. Idee was het boottochtje over het kanaal en meer van Gatun naar Monkey Island, maar dat is zo belachelijk duur geworden dat we ervanaf zien. We zoeken het resort op waar we koffie drinken en van het prachtige uitzicht over de Chagres rivier genieten. Vervolgens verkennen we illegaal de tuinen en slecht onderhouden en niet meer gratis attracties als slangengrot en vlindertuin. Alles moet nu per georganiseerde tour, ze proberen hier nu die onwetende Amerikanen volledig kaal te plukken. Wij trekken ons er niets van aan en lopen op eigen houtje rond tot we teruggefloten worden. Dan maar naar de echte dierentuin, het Summit park. Daar bewonderen we de Harpy Eagle, die alleen is en zich vandaag van heel nabij laat bekijken. Picknicken en de overige dieren bekijken tussen de buien door, vandaag lijkt het inderdaad een beetje op de regentijd.

's Avonds eten met Evelyn, aka Tia Esponga, bij de enige echte mi Ranchito, om de zaterdag in stijl af te sluiten. 

--
Verzonden via Gmail Mobile

Terug naar huis

Na school proberen we ons geluk op de heuvel. El Avance, loma de los millionarios, of gewoon calle B, hoe het ook genoemd wordt, we rijden er nog blindelings heen. We bellen aan en warempel, er wordt opengedaan. Babs praat ons vakkundig naar binnen en daar staan we dan, op "ons" terras te genieten van "ons" uitzicht. Er zijn wat bomen gekapt, wat tegeltjes vervangen en wat pilaren in andere kleuren geschilderd, maar verder is het nog helemaal zoals het was. Gijs en Joris herkennen alles nog, van het barretje waar ze het Sinterklaasjournaal keken tot de plek waar het konijnenhok stond. Het gras voelt nog altijd merkwaardig dik en verend aan en er staat zoals altijd een aangename bries. De huisbaas, don Harry, blijkt een paar jaar geleden overleden, maar het huis is nog altijd van de familie en wordt weer verhuurd. We vertellen de huidige bewoonster over la casa peligrosa, ze kan er smakelijk om lachen en prijst zich gelukkig dat ze die leeftijd al voorbij is.

Voor vertrek nog even een snelle blik op de keuken. De geweldige retrotegeltjes zijn er nog, het gammele werkblaadje ook. De kastjes hebben eindelijk nieuwe deurtjes, in keurig wit, waardoor het geheel iets minder gedateerd aandoet. 

Fantastisch dat we even binnen mochten. Het klinkt ongetwijfeld sentimenteel, en dat is het ook: wat hebben we het hier fijn gehad!

--
Verzonden via Gmail Mobile

Terug naar school

Vandaag is de dag waar vooral Gijs en Joris enorm naar uitkeken: terug naar hun eerste klasje en juf op Balboa Academy. Het schooljaar is net twee dagen oud, alsof we onze vakantie erop hebben afgestemd. Joris heeft speciaal een dragon t-shirt aangedaan, precies zoals ze hier altijd op vrijdag droegen. Zodra we uitstappen bij het pre-kinder gebouwtje heeft Gijs Miss Yoela al in het vizier. Het is net play time buiten en de drie en vierjarige hummeltjes gaan als mieren rond door het speelparkje waaraan de jongens nog zoveel goede herinneringen hebben. We turen door het hek tot Miss Yoela ons in de gaten krijgt en juichend op ons afkomt. Een hartelijk weerzien volgt met haar en een aantal andere docenten. Verbazing alom over hoe groot de kinderen zijn geworden, duhu...

We gaan mee naar binnen waar onze kinderen zich weer even klein wanen en lekker met de kleutertjes spelen terwijl wij bijpraten met Yoela. Alsof de tijd heeft stilgestaan.  Alleen voor de koffie na afloop gaan we naar een ernstig gemoderniseerd Pan y Canela. Gelukkig nog altijd even lekker!

--
Verzonden via Gmail Mobile

Oleoducto

Ook wel bekend als pijpleiding. Op de terugweg naar de stad slaan we af naar Gamboa en bezoeken aan het eind van de middag de beroemde pipeline road. Bekend om de enorme hoeveelheid verschillende vogels die je er vooral 's morgens vroeg kunt spotten. Wij zijn bovenal op zoek naar een luiaard, al slaan we een verse toekan ook niet af. Al snel vinden we een grote familie brulapen waar we ons geruime tijd aan vergapen. Ze slingeren boven ons hoofd het pad over en blijven in de buurt en in het zicht de blaadjes uit de bomen eten.  We lopen verder en vinden precies op het keerpunt onze luiaard. (Kom snel! ;-)  Niet heel goed te zien, wel overduidelijk een luiaard, waarschijnlijk de drietenige variant.

Toekans spotten we dit keer voor de verandering niet. Wel krijgen we nog een enorm brulconcert op de weg terug. Ik heb een stukje opgenomen, luister mee als het werkt, of volg deze link

--
Verzonden via Gmail Mobile

Te kust en te keur

Na een maand van atypische droogte lijkt er vandaag weer een hervatting van de regenperiode in de maak hier aan de Caraïbische kust. Een prima dag om rustig te beginnen en dan heel langzaam terug te keren naar de andere kust. Eerst bewonderen we nog de flora en fauna rond ons guesthouse en spotten de voorste verkenner van de inwonende brulapenfamilie. Ook vinden we een prachtig boomkikkertje dat zich gewillig op de foto laat zetten. We doen een poging onze oude luiaardvrienden te bezoeken, maar de heer des huizes is niet meer en mevrouw is te oud en krakkemikkig om nog luiaarden te houden. Geen Dooger en Lightning dus dit keer en ook geen nieuwe knuffelfoto's.

We rijden terug naar Portobello waar we het plaatselijk fort inspecteren en lunchen vervolgens in stijl aan het water met lokale vis. Overigens is het alweer uren droog, dus zo hard gaat het ook vandaag niet met die regentijd. 

--
Verzonden via Gmail Mobile

Znorkelparadijs deel twee

Twee daagjes Caribische kust, ver weg van de drukte van de stad en zelfs grotendeels buiten bereik van telefoon en data signalen. Good old bambu guesthouse is onze uitvalsbasis, en Isla Mamey, ons snorkelparadijsje van weleer, ons doel van dag één. Het eiland is kleiner geworden, de zeespiegel lijkt hier al aardig gestegen als we zien hoever de ingezakte steiger nu in zee steekt. De kinderen zijn omgekeerd evenredig gegroeid en kunnen nu alledrie fantastisch snorkelen. Rond het koraal zien we weer de mooiste vissen. Flinke kreeften kijken ons aan vanuit hun holletjes in het rif en dikke trunkvissen waggelen voor ons weg. We kijken urenlang onze ogen uit en bewonderen als toetje nog twee indrukwekkende koraalduivels. En pakken verder natuurlijk de nodige zon. O wat mooi...!

Klik hier voor Znorkelparadijs deel één

--
Verzonden via Gmail Mobile

vooruit, met frisse moed

We hebben reuzehonger gekregen van het fort en oerwoud, dus leggen we aan bij het restaurant van de Shelter Bay marina. Heerlijk bijtanken, om daarna vol frisse moed nog het vorderende megaproject van de kanaaluitbreiding te bekijken. De sluisdeuren staan al klaar en zijn best een beetje groot.

--
Verzonden via Gmail Mobile

de lanen in

Over het bruggetje achter de sluisdeuren hobbelen we naar de overkant van het kanaal en vervolgen onze weg naar fort San Lorenzo. Raampjes open om de geluiden van de jungle op te vangen. De brulapen laten zich nog niet horen. Pas bij het fort slaan ze aan, in de verte. Na de drukte bij Gatun blijft het verbazingwekkend hoe weinig mensen de omweg naar de monding van de Chagres maken. Heerlijk rustig hier dus. Het fort staat gedeeltelijk in de steigers, eindelijk tijd om het af te bouwen?  Verder is het dat er een zeiljacht in de riviermondingen ligt, anders waande je je hier nog in Spaanse tijden met angst voor Engelse piraten. Nu is het enige dat angst aanjaagt een door Joris gespotte flinke slang, ons lekenoog determineert hem als boa. Stola kan ook, we hebben er niet zoveel verstand van.

--
Verzonden via Gmail Mobile

Eeuwfeest

Hier staat een filmpje dat ik op m'n iPad niet terugzie en op m'n telefoon wel. Geen idee of de kijker thuis het kan zien, laat maar even weten via de commentaaroptie.
Als het niet werkt, volg dan deze link

Verzonden via Gmail Mobile

De paden op

Iedereen is wakker dus het is tijd om het land aan een kleine inspectie te onderwerpen. We beginnen met de verlengde corredor Norte. Die brengt ons in mum van tijd en tegen het niet onaanzienlijke bedrag van ruim vijf Balboa naar Colon. Scheelt een hoop stress, tijd en gevaar ten opzichte van de oude transistmica. Eerste stop is Gatun, de sluizen en de mooiste plek om het kanaal in werking te zien. Terwijl wij ons vergapen aan het schutten van de zeereusjes, vergaapt een klas colonese jongens en vooral meisjes zich aan Gijs, Joris en Katrien. Iedereen moet met ze op de foto, terwijl de gids wanhopig probeert de aandacht bij het kanaal te houden. Ach, dat kanaal ligt er al honderd jaar, en die blonde kinderen zijn er pas net, laat ze toch!

--

Verzonden via Gmail Mobile

Room with a view

We zijn er! Na een dagje werken (!) op kantoor hier (om de sentimental journey goed te laten beginnen) nu rustig wakker worden op het balkon met zicht op Ancon Hill. Achter me ligt het kanaal, in de verte de beroemde brug. Vogels en verkeer strijden om wie het meeste herrie kunnen maken. Voorlopig staan de vogels nog ruim voor.

Vandaag op pad naar de Caribische kust, via Gatun en Fort San Lorenzo. Ik kan niet wachten tot de rest wakker wordt (ben ik de enige hier met een jetlag?)

--
Verzonden via Gmail Mobile